“แบ่งฝันปันศิลป์” ในค่ายศิลปะเด็กชาวเกาะ

โรงเรียนวัดสมุทราราม…โรงเรียนเล็กๆ ที่ด้านหน้าโรงเรียนคือลานทรายชายหาด สะอาดสวย ไร้เศษกระดาษ พลาสติก ด้วยการรณรงค์ร่วมมือของทุกคนในโรงเรียน และวันนี้ที่โรงเรียนคึกคักกว่าปกติ เพราะเป็นโอกาสพิเศษที่นานๆ ทีจะมีสักครั้ง เด็กนักเรียนตัวน้อยต่างกำลังรอคอยพิธีเปิดงาน “ค่ายศิลปะเด็ก” อย่างใจจดใจจ่อ

 

 

          ในความอบอ้าวช่วงปลายเดือนเมษายน บนพื้นที่เกาะเล็กๆ อย่าง “สมุย” อากาศร้อนทวีความระอุขึ้นชนิดนักท่องเที่ยวจำนวนมากต้องกระโดดลงดับร้อนในทะเลสวย แต่…ท่ามกลางความร้อนนี้ ยังมีสายลมเย็นจากน้ำใจของผู้ที่มีมากกว่า ซึ่งโชยพัดโอกาสดีๆ ไปยังผู้ที่มีน้อยกว่าอย่างน่าชื่นใจ

โรงเรียนวัดสมุทราราม…โรงเรียนเล็กๆ ที่ด้านหน้าโรงเรียนคือลานทรายชายหาด สะอาดสวย ไร้เศษกระดาษ พลาสติก ด้วยการรณรงค์ร่วมมือของทุกคนในโรงเรียน และวันนี้ที่โรงเรียนคึกคักกว่าปกติ เพราะเป็นโอกาสพิเศษที่นานๆ ทีจะมีสักครั้ง เด็กนักเรียนตัวน้อยต่างกำลังรอคอยพิธีเปิดงาน “ค่ายศิลปะเด็ก” อย่างใจจดใจจ่อ

สำหรับค่ายศิลปะเด็กดังกล่าวข้างต้นนี้ เป็นโครงการอบรมที่จัดขึ้นโดยความร่วมมือระหว่างสายการบินบางกอกแอร์เวย์ส , สำนักงานเทศบาลเกาะสมุย และโรงเรียนในเขตอำเภอเกาะสมุย เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาด้านศิลปะให้แก่เด็กๆ ในท้องถิ่น โดยแบ่งการอบรมต่อเนื่องใช้เวลาอบรม 6 วัน และมีเด็กนักเรียนจาก 26 โรงเรียนทั่วเกาะสมุยจำนวนกว่า 300 ชีวิตเข้าร่วมการอบรม

ส่วนวิทยากรที่มาให้ความรู้ด้านศิลปะในครั้งนี้ นำทีมโดยครูศิลปะผู้มากไปด้วยความสามารถและน้ำใจที่มีต่อสังคมอย่าง อ.สังคม ทองมี พร้อมด้วยศิษย์เอกคนเก่งผู้ร่ำรวยอารมณ์ขันอย่างครูเบิ้ม” – ไพบูลย์ ธรรมเรืองฤทธิ์ และ Miss Hana Gasgaiser แอร์โฮสเตสสายการบินลุฟท์ฮันซ่า

       ห้องเรียนศิลปะอันไร้กำแพงกั้น ของเด็กๆ เริ่มต้นที่ริมทะเลหน้าโรงเรียน ครูสังคมและครูเบิ้มช่วยกันยกกระดานไปวางไว้บนชายหาด ทีมสต๊าฟแจกจ่ายบอร์ดรองวาดที่คลิปกระดาษวาดเขียนเนื้อดีพร้อมกับสีชนิดต่างๆ ให้แก่เด็กๆ

อ.สังคม เปิดฉากการสอนด้วยการสอนเด็กให้รู้จักเส้นสิ่งที่เป็นพื้นฐานที่สุดของการวาดรูป จากนั้นใช้เส้นลากเป็นรูปร่าง และเติมมิติแสงเงาเข้าไปจนกลายเป็นรูปทรง ก่อนจะกล่าวถึงภาพ วิวหากินที่นิยมวาดกันมาทุกยุคทุกสมัย คือภาพภูเขาสองลูก มีพระอาทิตย์โผล่ขึ้นระหว่างกลางภูเขา นกที่เหมือนเลขสามตะแคงบนฟ้าสองสามตัว มีทะเลเป็นเส้นหยักๆ เรือใบ และกระท่อม ซึ่งเป็นภาพที่เด็กๆ ทุกรุ่นจะบันทึกไว้ในสมอง และเมื่อครูให้วาดภาพวิว แทบทุกคนก็จะวาดภาพนี้ ดังนั้น สิ่งที่จำเป็นที่สุดของการวาดภาพก็คือการเปิดจินตนาการให้กว้างๆ แล้วก็ถ่ายทอดออกมาตามใจคิด ไม่ใช่การติดยึดอยู่กับภาพเก่าๆ รูปแบบเก่าๆ

       “ถ้าเด็กขาดเราก็เติม เติมโอกาส เติมอุปกรณ์ให้ อย่างน้อยผมมีความสุขที่ได้ทำ ถ้าเด็กคนไหนมีความพร้อมก็จะได้เห็นพัฒนาการ ผมตระเวนสอนแบบนี้ตลอดเวลา ผมได้การเปลี่ยนแปลงทัศนคติ เพราะถ้าย้อนไปประมาณ 20 ปี ที่แล้วเราแทบจะไม่ได้เห็นภาพการจัดการอบรมทางศิลปะเช่นนี้ เป้าหมายในชีวิตผม 2 อย่างก็คือการปรับทัศนคติของคนให้เปลี่ยนมุมมองต่อศิลปะให้เป็นไปในทางที่ดีขึ้น แล้วก็เป้าหมายของการจัดสร้างศูนย์ศิลป์สิรินธร ซึ่งผมก็ทำได้แล้วทั้ง 2 อย่าง สำหรับอย่างแรกก็คงทำต่อไปเรื่อยๆ ผมดีใจที่เห็นการเปลี่ยนแปลงเรื่องศิลปะในสมัยนี้เป็นไปในทางที่ดีขึ้น การส่งเสริมทางการศึกษามีมากขึ้น

       เรื่องครูศิลปะนั้น ตราบใดที่เรายังใช้ครูที่สอนอะไรก็ได้มาสอนศิลปะ มีการวิจัยว่าความคิดสร้างสรรค์ของเด็กจะพุ่งสูงที่สุดคือก่อนช่วง 10 ขวบ แต่เราขาดครูที่เข้าใจพัฒนาการของเด็กในจุดนี้ เพราะเราคิดกันว่าศิลปะเป็นของง่าย ใครก็สอนได้ จริงๆ การสอนศิลปะสำคัญที่กระบวนการของการสอน พ่อแม่เองก็แนะนำได้ สอนได้ แต่อย่ายัดเยียด พ่อแม่บางคนอยากเรียนศิลปะ แต่ไม่ได้เรียน พอมีลูกก็บังคับให้ลูกเรียน เด็กก็จะไม่มีความสุข เพราะถูกบังคับ คนเป็นพ่อเป็นแม่ต้องอยู่ในที่ๆ เหมาะสม ศิลปะเป็นสิ่งที่เด็ก 99% ชอบอยู่แล้ว

อ.สังคมกล่าวต่อไปอีกถึงเรื่องการให้คะแนนผลงานศิลปะของเด็กโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเด็กเล็กว่า หากเป็นครูที่เข้าใจความเป็นศิลปะจริงๆ แล้ว เด็กเล็กวาดรูปไม่ควรจะให้ตก ไม่ว่ารูปจะออกมาเป็นอย่างไร แต่หากจำเป็นต้องให้คะแนนอยากให้ดูวิธีการทำงาน เช่น ช่วงความสนใจ ความสนุกสนานในการถ่ายทอดจินตนาการมากกว่าจะดูที่ฝีมือการวาดว่าเด็กวาดได้เหมือนต้นแบบหรือไม่

ด้าน ม.ล.นันทิกา วรวรรณ รอง ผอ.ใหญ่ฝ่ายโฆษณาและประชาสัมพันธ์สายการบินบางกอกแอร์เวย์ส กล่าวว่า โครงการดังกล่าวนี้จัดขึ้นติดต่อกันเป็นปีที่ 5 แล้ว เป็นการคืนกำไรต่อสังคม ที่เลือกการอบรมศิลปะเพราะว่าศิลปะเป็นสากลและสามารถนำไปต่อยอดในชีวิตได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวอย่างสมุย เยาวชนสามารถใช้ฝีมือทางด้านศิลปะไปใช้ในการประกอบอาชีพ เช่นการเพ้นต์ผ้าบาติก หรือการประดิษฐ์ของที่ระลึก เป็นต้น

ศิลปะเป็นสิ่งที่ง่ายต่อการเรียน เพราะเด็กทุกคนมีจินตนาการและชอบดูการ์ตูน แม้เด็กจะได้เรียนศิลปะในโรงเรียน แต่น้อยครั้งที่จะมีอาจารย์ที่มีชื่อเสียงมาสอน หากเราให้โอกาสเช่นนี้ ไม่แน่ว่าเราอาจจะเจอศิลปินที่สุดยอดก็ได้ ในอนาคตเราอาจจะหาทุนหรือให้ทุนให้เขามีโอกาสเรียนในสถาบันอุดมศึกษาด้านศิลปะเลยก็เป็นได้

ลองมาฟังความคิดความเห็นของน้องๆ ที่เข้ารับการอบรมดูบ้าง ด.ญ.ธีวรา ชวาลคณิต นักเรียนชั้น ป.6 โรงเรียนบ้านอ่างทองกล่าวว่า ชอบศิลปะเพราะศิลปะเป็นสิ่งที่มีความรู้สึก การได้วาดภาพเป็นการเปิดจินตนาการ โดยปกติชอบวาดภาพทะเล เพราะเป็นคนรักทะเล และเด็กๆ ทุกคนที่นี่ก็รักทะเลเช่นกัน อยากให้ทะเลสวยๆ อยู่คู่ประเทศไทยนานๆ จึงอยากวาดทะเลสวยๆ ให้คนอื่นดู จะได้ช่วยกันรักษาทะเลให้สวยแบบนี้ไปนานๆ

ด.ญ.ปวีณ์ธิดา ชัยจันทร์ วัย 9 ขวบ นักเรียนชั้น ป.4 ของโรงเรียนบ้านแหลมกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่าดีใจมากที่ทางโรงเรียนคัดเลือกมาให้ได้เข้ารับการอบรมในครั้งนี้ เพราะเป็นคนที่ชอบศิลปะมาก การเรียนวิชาศิลปะที่โรงเรียนก็ทำได้เกรด 4 สาเหตุที่ชอบศิลปะเพราะรู้สึกว่าการได้วาดภาพทำให้อารมณ์แจ่มใส โดยปกติจะชอบใช้สีไม้ในการระบายภาพ แต่คราวนี้วิทยากรที่มาสอนได้สอนทั้งวิธีการใช้สีชอล์คและสีน้ำ ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีเพราะได้จะได้เคล็ดความรู้ในการใช้สีที่หลากหลาย

ไม่รู้จักค่ะว่าคุณครูสังคมเป็นใคร คุณครูที่โรงเรียนบอกว่าเป็นครูสอนศิลปะ แต่หนูตื่นเต้นที่ได้มาอบรม เพราะจะได้เรียนเรื่องการวาดรูปด้วย วันนี้ตั้งใจมาเรียนมากๆ ค่ะ การที่ครูจากที่อื่นมาสอนแบบนี้ ไม่ค่อยมี มีไม่บ่อย หนูอยากให้มีคนจัดงานแบบนี้เยอะๆ จะได้มีครูมาสอนเยอะๆ หนูจะได้ได้ความรู้ทางศิลปะใหม่ๆ ด้วยค่ะเธอกล่าว

 
โดย ผู้จัดการออนไลน์

Be the first to comment on "“แบ่งฝันปันศิลป์” ในค่ายศิลปะเด็กชาวเกาะ"

Leave a comment

Your email address will not be published.